Culemborgs stadsgedicht 54

Mouches volantes

We lopen weer eens ergens
tussen de gekoesterde Lek en Linge
en het gesprek is gestokt.

Ik zeg: het is begonnen, er dansen
bruine vlekken in m’n linkeroog
en het is al een week.

De twijfels die ik met je deel
zijn van al m’n twijfels
de uitgekristalliseerde.

Ik kan je nog niet zeggen
wat ik in mijn hoofd
al onvast aan het schrijven ben.

Dat heel die broze openheid van mij
voor ons misschien wel
niets meer te betekenen heeft.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *